Dagelijks leven
Jullie zijn vast benieuwd wat ik hier uitspook. Dat is een hele goede vraag en er is geen simpel antwoord op te geven helaas. We hebben tot nu toe nog niet echt een vast werkrooster of iets dergelijks, dus we doen wat losse dingen. Wij werken dus op een basisschool, Elim Star (Academy), en op een High school, God Bless You (HS). Op de basisschool vinden wij het vooral leuk om te helpen in de babyclass, dit zijn de 3-5 jarigen, dus de kleuters eigenlijk. Hier leren ze alleen daar al schrijven, tellen en een beginnetje van rekenen. Na babyclass heb je de pre-unit, 6-jarigen, en dan daarna klas 1 t/m 6. Voor de basisschool bereiden wij wat random lessen voor, bijvoorbeeld een Bijbelverhaal met een werkje of een taallesje. Ook hopen we dat we bijles kunnen gaan geven, maar dat moeten we nog overleggen.
Op God Bless You zijn 4 klassen, waarvan de oudste nu bezig zijn met hun examen (hier beginnen de schooljaren in Januari). We zijn gister begonnen met computerlessen geven en dat hopen we meer te gaan doen. Voor de rest sporten ze elke maandag en woensdag van 4 tot 5 (waaronder volleybal!:D) en daar zijn we ook elke keer bij. Ze hebben trouwens echt geen computerskills. We hadden een opdracht voor ze bedacht: we hadden ze een enorm bestand met informatie over Nederlands eten en plaatjes gegeven en daarvan moesten ze een folder maken, maar het bleek dat ze niet eens echt goed kon typen niet wisten hoe Word werkte enzo. Ze hebben overigens wel allemaal facebook enzo op hun telefoon, dus dat snappen ze wel. Het laatste kwartier van de les was de stroom uitgevallen (gebeurd verder regelmatig), dus we konden niet echt verder, dus alle jongens stormen ongeveer op mij af en alle meisjes op Marije en ze gingen van alles over Nederland en ook over mij persoonlijk vragen, dus dat was wel heel leuk.
We hebben inmiddels ook een soort van vast dagritme. Elke morgen doet degene die het eerst in de keuken is 2 boterhammen in de broodrooster en pakt 2 borden en 2 messen terwijl de andere de boter en de jam pakt. Als de boterhammen zijn geroosterd (dat is echt nodig, want normaal brood hier eten is echt vies, alles is superoud) doet 1 van ons er 2 nieuwe in en ondertussen eten we de andere 2 en even later volgen de andere 2 ook. Elke lunch maken we heerlijke tosti's in ons tosti-ijzer, we missen eigenlijk alleen heel erg curry, maar goed, het leven is nou eenmaal zwaar in Afrika:P. Voor avondeten kook ik dus, maar dat is natuurlijk altijd verschillend en we wassen omstebeurt af. We doen verder niet aan afdrogen, want dat kost tijd. Dat hebben ze hier overigens wel genoeg, maar goed, dat is bijzaak. Op vrije dagen en op zaterdagen spelen we 's middags met de kinderen van het weeshuis buiten. Er zijn 7 jongens en 2 meisjes tussen de 5 en 11. Marije heeft de meisjes Halli Galli geleerd en dat vinden ze heel leuk en ik voetbal en volleybal met de jongens. Op zondag gaan we naar de kerk, maar we hebben nog niet echt een vaste kerk ofzo, we zijn nu naar 2 verschillende geweest en zondag gaan we weer naar een andere.
Inmiddels hebben we ook bijna alle vervoersmiddelen uitgeprobeerd. Je hebt voor lange afstanden de matatoe, die ik ook al hebben beschreven in mijn vorige blog, maar hier is het iets anders. Er is geen keiharde muziek, maar het is wel veel voller. Laatst zaten we met 22 mensen achterin het minibusje, waar officieel plaats is voor 12. 3 hingen er ook half uit en dat was wel grappig. Dan heb je de tuctuc, die rijden ook alleen over de hoofdweg. Deze zijn op zich wel bekend maar komen oorspronkelijk uit India. Zijn ongeveer even duur als een matatoe (ongeveer 25-50 cent, ligt eraan hoe ver je gaat) en zijn een soort motor/auto. Dan heb je de tiki. Dit is gewoon een motor waar je dan achterop gaat zitten en dan brengen ze je echt waar je moet zijn, dus van deur tot deur. Nou ongeveer hetzelfde heb je ook met een fiets, maar dat heet dan een bodaboda. Er zijn echt ongelofelijk veel bodaboda's en tiki's want echt iedereen gebruikt ze ongeveer. Ze zijn ook echt heel goedkoop.
Voor de rest heb ik niet heel veel te vertellen. Onze tijdelijke buurvrouw (ze verblijft eigenlijk in het huis van 2 vrijwilligers die er momenteel niet zijn) is 72 en we zijn beste vrienden met haar. En ook wel met de vrouw die naast haar woont, een Amerikaanse van rond de 40, maar zij is bijna nooit thuis, dus dat is wel jammer. Zij wonen dus allebei ook in het rijtje van 5 huizen, waar wij ook in wonen.
Oke, nou genoeg over mij, hoe is met jou?
Reacties
Reacties
ooh maarten, gaaf allemaal zeg! echt een beetje jaloers. zit ik hier in dit vreselijke koude weer. en jij zit daar een beetje bruin te bakken. haha nee zonder dollen! leuk die namen van die scholen, Gods blessings, hoe briljant! haha! leuk dat die kinderen jullie ook zo leuk vinden! haha, en die boterhammen, goed idee! hoe is het met de naaimachine afgelopen? is die op zijn plek gekomen?
met mij is het verder goed! haha! liefssss pau
Heeeeeeeeee Maart! Echt superleuk om te lezen wat je daar allemaal uitspookt. ik ga ook echt zeker net zulke leuke blogjes als jij schrijven. Nu ik jou verhalen lees, wil ik al helemaaal weg hier hihi. Ik ben wel benieuwd naar wat foto's, beter zet je die er snel ook op :D Maar het eten is daar dus nog wel redelijk normaal? ik ben daar echt bang voor, dat ze in Argentinië allemaal vieze dingen eten ofzo! Begin je Nederland al een beetje te missen? Liefs Danielle.
Haha maartje toch, je schrijft gelukkig zoals je praat! wat is t toch leuk zo'n verhaal, ik hoop dat er snel meer komen!
ik sluit me aan bij Faab!
Ik ook! supergave verhalen maart! ik besef eigenlijk nog steeds niet helemaal dat je gewoon in Afrika zit! echt heel leuk! heb een plezierige, aangename zegenrijke tijd ;) met mij gaat ook prima! voor mij vliegt de tijd nu ook snel..
Maart! Je bent zoooo ongelooflijk cool!
ik sluit me ook aan bij faab :)
echt super leuk om allemaal te lezen maart !
Ik ga maar eens een tosti maken anders staat dat ding hier, zonder jou, ook zo werkloos....
Nice, Maarten! Haha, ik sluit me ook aan bij Faab. Je schrijft hilarisch.... (daar zou je dan uit moeten kunnen concluderen dat je ook hilarisch praat. maar dat is ook wel eens af en toe ja!)
Met mij gaat het goed. Ik ben nu een paper aan het schrijven over de onderontwikkeling van landen. Best interessant. Ik dacht ik laat je dat even weten, want dat vind je vast interessant. Oh, en ik heb tentamens, dus ik ben ook druk.
Je hoeft je dus niet bang te zijn dat je jezelf gaat vervelen?
Hallo kleinzoon, habari?
Bedankt dat je ons je logbook gemaild hebt. Leuk je verhalen te lezen.
De foto’s (vooral van het huisje) doen ons sterk denken aan onze outreach in Kenia.
Ramen zonder glas, maar wél met traliewerk. Zag ik ook horregaas daarachter?
Hadden wij niet. Zodat we op een nacht wakker werden omdat er ‘gehengeld’ werd van buitenaf met een stok met haak om onze spullen op te vissen. Na een grote schreeuw verdwenen de onverlaten.
Ook herkenbaar die bekende tent (klamboe) over je bed: zorg ervoor die goed te sluiten als je naar binnen bent gekropen. En checken met je zaklamp of er geen muskiet is meegelift naar binnen. Gebruik je je anti-malaria-tabletten?
Veel liefs en sterkte met de aanpassing en de uitdagingen van de andere cultuur.
Ja, struktuur is in Afrika meestal ver te zoeken is mijn ervaring. In levenskunst zijn ze beter. Leuk dat je al die vervoersmiddelen beschrijft. Zelf heb ik ook ritjes op de boda- boda en achterop de brommer gemaakt.Ben wel een keer in de bosjes beland! Met het ROC hebben we ook een PC-project in Malawi gedaan. Belangrijk is m.i. dat je zorgt dat een lokaal persoon de instructie na een tijdje van je overneemt.
Vorige week zijn Joost -mijn zoon- en ik teruggekomen uit Kenia. Het doel van onze reis was om van melk, geleverd door koeien van een weeshuis, yoghurt te maken, en deze in lodges bij de lunchtas te doen. We hebben elke dag 3 afspraken afgewerkt bij lodges, ambassades, weeshuizen, advocatuur, flessenfabrikanten, etiketfabrikanten enz. Bij al onze activiteiten zit een cameraman ons op de huid. Vooral bezoeken aan weeshuizen zijn schrijnend. We zagen een weeshuis voor 50 kinderen, waar 7 kinderen in 1 bed slapen. We hopen er iets aan te doen. Een en ander wordt in februari uitgezonden op Net5.
Ik wens je veel sterkte en voldoening bij je werk op de scholen. Gods zegen!
Hartelijke groet,
Jan Timpers
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}