Das even geleden zeg! Heb het ook ontzettend druk gehad! Maar dat wisten mijn trouwe volgers natuurlijk allang! Het begon in december, toen ik naar Nyeri vertrok samen met de kinderen van het weeshuis. Nou eigenlijk een dorpje vlakbij de grote stad Nyeri, waar Simon en Beatrice ook een huis hebben. Hier komen de meeste kinderen van het weeshuis vandaan en dus ook Simon en Beatrice. Het was nogal primitief (wc's zijn gaten, bijna geen verbinding met telefoonnetwerk, koken op een houtvuur, zeer traditionele mensen), maar daar stond tegenover dat het echt verbluffend mooi was! Het is een heel heuvelachtig gebied helemaal vol met theeplantages en een stuk verderop was ook nog een oerwoud, dat perfect was om in te hiken. Dat hebben we dan ook zeker niet nagelaten! We konden hier helaas maar 3 dagen blijven, want daarna kwam... mijn moeder!! (o, een extra leuk verhaal over een zekere geit en een haan (klinkt dat niet spannend!) is te vinden op marije.hardenbol.waarbenjij.nu in de 2e of 3e alinea).

Jaja, dat dapper moedertje van mij is dus even stoer helemaal in haar eentje naar Kitale gevlogen om ons hier wat Nederlandsheid te brengen en met ons het weeshuis te schilderen. Was superleuk om te doen en het resultaat was een heleboel blije gezichten van kinderen en Simon en Beatrice toen ze het zagen. We hebben maar meteen even een Bijbeltekst op de muur geschilderd, dat leek ons wel grappig! Voor de rest was het erg leuk om alles te laten zien hier in Kitale aan mijn moeder en ik denk dat ze er zelf ook wel van heeft genoten.

Goed, hierna ben ik dus naar Botswana gevlogen om mijn alleraardigste vriendin Jiska op te zoeken! Het was zo gaaf om eindelijk weer Jiska te ontmoeten!! Ik heb meteen kunnen zien wat zij allemaal doet in Botswana (kijk daarvoor maar even op jisnauta.waarbenjij.nu ) bij Youth for Christ. Heb al haar leuke huisgenoten leren kennen en... als hoogtepunt zijn we naar een soort kamp, Youth week, geweest in Zuid-Afrika. Het was echt te gek, superveel leuke mensen leren kennen (note voor Jissr: waaronder mijn echtgenoot uiteraard!). Toen we terug waren heb ik meegekeken bij de Daycare waar Jis werkt en hebben we nog een berg/enorme heuvel beklommen, waarop we uit konden zien over heel Gaborone, de hoofdstad van Bots (klinkt heel wat, valt in praktijk wel mee, want er wonen maar 200.000 mensen!). Maar echt supergenoten dus.

En nu ben ik weer terug in Kitale, begonnen met werken en begonnen met de volgende trip plannen. We willen in februari een outreach doen met het gebedshuis naar Turkana, dat is het noorden van Kenia, wat echt heel mooi schijnt te zijn (o en warm...!).
Oke, ik hoop dat niemand dit leest, want dan hoef ik geen volgend verslag meer te schrijven!;) Nee hoor! bedankt voor het lezen! hoe gaat het met jou?