here.
Hoe gaat het? Oke, er is weinig gebeurd sinds de laatste keer dat ik schreef. Ik geef elke ochtend les op de basisschool (behalve op dinsdag, onze vrije dag) en maandag- en woensdagmiddag op de High School. Op zaterdag spelen we 's middags met de kinderen van de Homes (het weeshuis naast ons huis) (hilarisch verhaal: we gingen met ze tekenen, en toen probeerde 1 van de meisjes een tekening aan de muur te LIJMEN!) en zondag gaan we naar de kerk en doen we wat aan socializing :D. Op dinsdag en zaterdag gaan we lekker naar het dorp en donderdag- en vrijdagmiddag zijn dus we dus nog vrij, maar daar komt vast iets binnenkort!
Onze functie op de basisschool is wel wat duidelijker geworden. We geven de vakken handvaardigheid en gym en we geven 2 lessen per ochtend. We hebben nu een paar keer handvaardigheid (dat is inclusief het leren van een liedje) en een keer gym gegeven en het bevalt heel goed! Op de middelbare school geven we nog steeds computerles, maar morgen is de laatste keer dit jaar, want de examens starten binnenkort en dan komt de grote vakantie er alweer aan!
We hebben inmiddels ook wat blanke jongeren ontmoet, namelijk van International House of Prayer. Helaas hebben ze niet echt veel tijd en gaan ze over een maand alweer weg, maar we gaan er een paar keer naar het gebedshuis waar ze werken om met ze te bidden en dan is er ook altijd wat worship. Voor de rest zijn we nog een beetje vriendloos, behalve natuurlijk onze buurvrouwen en uiteraard onze tiki-driver Mike.
Gister zijn we met de kinderen naar de Agricultural show geweest. A big thing hier, wat 1 keer per jaar in Kitale is (zelfs zo groot dat de president of de vice-president ofzo het kwam bezoeken!). Het is een soort van kermis alleen zijn er ook dieren en planten en heb je het gevoel dat je in de jaren '50 bent. Maar de kinderen vonden het geweldig en daar gaat het om!
We komen er trouwens steeds meer achter dat Kenia behoorlijk corrupt is. Zoals ik vertelde zitten de matatoes bijvoorbeeld veel te vol. Laatst hadden Marije en ik nog een filosofisch gesprek over hoe lang het zou duren voordat het verboden zou worden om zoveel mensen in het busje te hebben, hoorden we later die dag, dat het nu ook al verboden was. Wij snapten dat niet helemaal, want regelmatig worden de matatoes aangehouden door politie-agenten. Wat voor het oog van een onwetende een onnodige aanhouding lijkt, blijkt gewoon het innen van geld door de agenten. In ruil daarvoor knijpen ze graag een oogje dicht. Oke, niet chil, maar nog tot daaraan toe. Ik weet niet of ik het al had verteld, maar de wegen zijn hier ook verschrikkelijk, en dan zeg maar echt VERSCHRIKKELIJIK. Echt vol met enorme gaten enzo. De overheid blijkt dus al geld te hebben gegeven, maar dat is verdwenen in de zakken van de lokale overheden denk ik en dus zitten wij opgescheept met verschrikkelijk slechte wegen. Nouja wegen... Dit gebeurt helaas ook met zo'n beetje al het geld dat voor de armere bevolking is bestemd. Beetje jammer.
Ik probeer elke keer iets van hier uit te lichten en deze keer wil ik vertellen over de kerk (ik zit terwijl ik dit schrijf in 1!) Vandaag zijn we voor de 2e keer op rij in een kerk in Kapkoi (een dorpje vlakbij Kitale) bij de High School. Ongeveer alles is anders, behalve dan natuurlijk dat we dezelfde God dienen. Wat me in het algemeen opvalt is dat heen stukje vrijer is dan in Nederland, iedereen loopt in en uit, en o ja... de kerkdienst duurt 4 uur (vandaag NOG langer!) Opzich chil natuurlijk, helaas is de helft in Kiswahili. Het begint met worship (black gospel uiteraard) en iedereen hier is natuurlijk ritmisch en de kerk lijkt dan ongeveer een wiegend schip. Daarna is het tijd voor mensen om een getuigenis te vertellen of een lied te zingen. Wij zijn wit. Dat heeft gevolgen. Ongeveer elke dienst worden we naar voren gevraagd voor een getuigenis of een groet of iets dergelijks. Note: altijd beginnen met: ‘Praise the Lord!' of ‘Bwana Asaviwe!'. Dan de collecte (ze zijn hier echt heel erg op een tiende geven!) en daarna de preek en daarna nog meer preek. Nou, is dat niet leuk?
Ik mis jullie allemaal en ik vind het heel leuk om jullie reacties te lezen!! En Dineke: tuurlijk vind ik dat rete-interessant!
Dagelijks leven
Jullie zijn vast benieuwd wat ik hier uitspook. Dat is een hele goede vraag en er is geen simpel antwoord op te geven helaas. We hebben tot nu toe nog niet echt een vast werkrooster of iets dergelijks, dus we doen wat losse dingen. Wij werken dus op een basisschool, Elim Star (Academy), en op een High school, God Bless You (HS). Op de basisschool vinden wij het vooral leuk om te helpen in de babyclass, dit zijn de 3-5 jarigen, dus de kleuters eigenlijk. Hier leren ze alleen daar al schrijven, tellen en een beginnetje van rekenen. Na babyclass heb je de pre-unit, 6-jarigen, en dan daarna klas 1 t/m 6. Voor de basisschool bereiden wij wat random lessen voor, bijvoorbeeld een Bijbelverhaal met een werkje of een taallesje. Ook hopen we dat we bijles kunnen gaan geven, maar dat moeten we nog overleggen.
Op God Bless You zijn 4 klassen, waarvan de oudste nu bezig zijn met hun examen (hier beginnen de schooljaren in Januari). We zijn gister begonnen met computerlessen geven en dat hopen we meer te gaan doen. Voor de rest sporten ze elke maandag en woensdag van 4 tot 5 (waaronder volleybal!:D) en daar zijn we ook elke keer bij. Ze hebben trouwens echt geen computerskills. We hadden een opdracht voor ze bedacht: we hadden ze een enorm bestand met informatie over Nederlands eten en plaatjes gegeven en daarvan moesten ze een folder maken, maar het bleek dat ze niet eens echt goed kon typen niet wisten hoe Word werkte enzo. Ze hebben overigens wel allemaal facebook enzo op hun telefoon, dus dat snappen ze wel. Het laatste kwartier van de les was de stroom uitgevallen (gebeurd verder regelmatig), dus we konden niet echt verder, dus alle jongens stormen ongeveer op mij af en alle meisjes op Marije en ze gingen van alles over Nederland en ook over mij persoonlijk vragen, dus dat was wel heel leuk.
We hebben inmiddels ook een soort van vast dagritme. Elke morgen doet degene die het eerst in de keuken is 2 boterhammen in de broodrooster en pakt 2 borden en 2 messen terwijl de andere de boter en de jam pakt. Als de boterhammen zijn geroosterd (dat is echt nodig, want normaal brood hier eten is echt vies, alles is superoud) doet 1 van ons er 2 nieuwe in en ondertussen eten we de andere 2 en even later volgen de andere 2 ook. Elke lunch maken we heerlijke tosti's in ons tosti-ijzer, we missen eigenlijk alleen heel erg curry, maar goed, het leven is nou eenmaal zwaar in Afrika:P. Voor avondeten kook ik dus, maar dat is natuurlijk altijd verschillend en we wassen omstebeurt af. We doen verder niet aan afdrogen, want dat kost tijd. Dat hebben ze hier overigens wel genoeg, maar goed, dat is bijzaak. Op vrije dagen en op zaterdagen spelen we 's middags met de kinderen van het weeshuis buiten. Er zijn 7 jongens en 2 meisjes tussen de 5 en 11. Marije heeft de meisjes Halli Galli geleerd en dat vinden ze heel leuk en ik voetbal en volleybal met de jongens. Op zondag gaan we naar de kerk, maar we hebben nog niet echt een vaste kerk ofzo, we zijn nu naar 2 verschillende geweest en zondag gaan we weer naar een andere.
Inmiddels hebben we ook bijna alle vervoersmiddelen uitgeprobeerd. Je hebt voor lange afstanden de matatoe, die ik ook al hebben beschreven in mijn vorige blog, maar hier is het iets anders. Er is geen keiharde muziek, maar het is wel veel voller. Laatst zaten we met 22 mensen achterin het minibusje, waar officieel plaats is voor 12. 3 hingen er ook half uit en dat was wel grappig. Dan heb je de tuctuc, die rijden ook alleen over de hoofdweg. Deze zijn op zich wel bekend maar komen oorspronkelijk uit India. Zijn ongeveer even duur als een matatoe (ongeveer 25-50 cent, ligt eraan hoe ver je gaat) en zijn een soort motor/auto. Dan heb je de tiki. Dit is gewoon een motor waar je dan achterop gaat zitten en dan brengen ze je echt waar je moet zijn, dus van deur tot deur. Nou ongeveer hetzelfde heb je ook met een fiets, maar dat heet dan een bodaboda. Er zijn echt ongelofelijk veel bodaboda's en tiki's want echt iedereen gebruikt ze ongeveer. Ze zijn ook echt heel goedkoop.
Voor de rest heb ik niet heel veel te vertellen. Onze tijdelijke buurvrouw (ze verblijft eigenlijk in het huis van 2 vrijwilligers die er momenteel niet zijn) is 72 en we zijn beste vrienden met haar. En ook wel met de vrouw die naast haar woont, een Amerikaanse van rond de 40, maar zij is bijna nooit thuis, dus dat is wel jammer. Zij wonen dus allebei ook in het rijtje van 5 huizen, waar wij ook in wonen.
Oke, nou genoeg over mij, hoe is met jou?
dit heb ik vrijdag geschreven, binnenkort nieuwe!:)
Hallo iedereen!
Samenvatting!
Eindelijk een berichtje van mij! Ik ben woensdag aangekomen in ons eigen huisje in Kitale. Echt een supermooi huis! Ik had allemaal dingen meegenomen, die hier dus nutteloos blijken te zijn. Maar goed, dat kon ik ook niet weten! Ik snap dat niet iedereen tijd heeft om een enorm lang verhaal te lezen, dus even een korte samenvatting: ik zou eigenlijk maandag op dinsdagnacht vliegen van Nederland naar Nairobi om vervolgens van 4:00 tot 13:00 te rijden naar Kitale en dan aan te komen. Op dinsdag dus. Het verliep iets anders. Mijn eerste vliegtuig had zoveel vertraging dat ik mijn overstap miste en dus moest ik omvliegen. In Nairobi eerst nog overnacht en gisteravond (woensdag) hier aangekomen. Aan het einde van mijn bericht staat nog een lesje Keniaanse cultuur. Maar voor mensen die iets uitgebreider willen weten, ik heb op elk vliegveld een stukje geschreven:
11-10-11 - 00:10 - Caïro Airport
Ik schrijf dit terwijl wij ons eerste avontuur beleven. Onze reis verloopt alles behalve vlekkeloos. Het begon allemaal voorspoedig in Ede, thuis uitgezwaaid door Fabian, Nadine en haar moeder en de buren vertrokken mijn ouders, Marlies, Jorie en ik richting Schiphol, waar we Marije ontmoeten. We bleken vertraging te hebben, die, hoewel eerst werd gezegd dat het een half uur zou zijn, anderhalf uur werd. Hierdoor hebben we onze overstap gemist en moeten we tot 02:50 wachten in Caïro (onze oorspronkelijke vlucht ging om 21:45), vanwaar we via Addis Abeba naar Nairobi vliegen. Als het goedmaker voor onszelf zijn we wel even naar de Mac geweest:). En nu wachten we...
11-10-10 - 08:23 - Addis Abeba Airport
Eindelijk Ethiopië bereikt. We konden vanaf 2:05 boarden, dus wij stappen vrolijk om 2:10 naar de douane (niet dat die controleren ofzo), bleken we echt net op tijd te zijn en volgens mij hebben een aantal lotgenoten het vliegtuig zelfs gemist. Ik heb alvast kennis mogen maken met de Afrikaanse bedelcultuur. Ik ging naar de wc en toen ik mijn hadden had gewassen, gaf een schoonmaker een stukje papier aan om af te drogen en toen wilde hij geld. Toen ik niet gaf, probeerde hij een enorm zielig gezicht te trekken, dat was hilarisch. Ons volgende, als het goed is laatste vliegtuig vertrekt om 10:40.
12-10-11 - 18:45 - In een vliegtuig op Nairobi Airport
Eindelijk vertrekken we richting Kitale. Gister waren we om 1 uur eindelijk in Kenia en gelukkig onze bagage ook. We werden opgewacht door Simon, ons contactpersoon, en zijn dochter Mercy. Zij hadden besloten dat het beter voor ons was de volgende dag te vliegen naar Eldoret en vanaf daar te rijden naar Kitale (1,5 uur) in plaats van meteen naar Kitale te rijden (±8 uur). Dus eerst gingen we eten, heel lekkere pizza en kip met patat (hoe westers wil je het hebben) en daarna rond half 4 gingen we even bijdutten tot 7. We verbleven in het huis van Mercy en Sophie (een andere dochter van Simon, zij is hilarisch). Daarna de resten van de middag gegeten, een film gekeken en geslapen. Vanochtend en vanmiddag naar het centrum van Nairobi geweest om geld te pinnen en een simkaart te kopen. We gingen met Mercy in een matatoe, een kruising tussen een bus en een taxi. Een ervaring op zich. Het is een minibusje die een vaste route rijdt en je kan overal in- en uitstappen. O ja, en er is KEI-harde(jaja, ik ben brabants, dit dat) muziek! In het centrum bleken onze pinpassen niet te werken, omdat we Maestro hadden (beetje jammer ik dacht de hele tijd dat ik Visa had). Op sommige automaten stond wel Mastercard, wat volgens Mercy hetzelfde is als Maestro, maar ze werkten niet, dus balen. Morgen gaan we het nog eens in Kitale proberen. Nu zit ik dus in het vliegtuig, maar voor de 2e keer. We waren net onderweg, maar toen bleken er technische problemen te zijn, dus moesten we weer landen. En nu stijgen we weer op, in een enorm heet vliegtuig trouwens. Voor de rest is het weer echt perfect! Niet te warm en niet te koud en nog geen regen!
Nou, nu zitten we in ons huisje te wachten op Simon. We hadden 10 tot 11 afgesproken, maar we hadden er al rekening meegehouden dat hij laat zou zijn, want het is inmiddels bijna 1 uur.
Lesje Kenia
Ik ben er pas net, maar ik heb inmiddels al wel wat geleerd over de cultuur:)!
Nou de eerste les heb ik dus al verklapt, kom altijd te laat, want de ander komt ook geheid te laat, dus anders moet je vet lang wachten. Die tijd kan je beter besteden aan leuke dingen doen!
Wat je altijd als allereerste vraagt als je iemand ontmoet is: How are you? (Of Habari? als je echt een goede indruk wil maken!) Echt ontzettend belangrijk! Als mensen jou dat vragen, gewoon zeggen I'm fine, niet uitweiden (of Mzuri) , maar gewoon belangrijk!
Iedereen wil jou kennen omdat je blank bent en je moet je zeker voorstellen aan iedereen die misschien wel mensen kent die jij kent! Kennen en gekend worden is echt enorm belangrijk hier! Het kan je zo een heleboel geld schelen of iemand kan je wijzen waar je moet zijn oid. Een leuk verhaal over hoe cool ze blanken hier vinden. We zaten ergens te eten met Simon(Hij kent echt IEDEREEN! Zelfs in Nairobi, terwijl hij daar niet eens woont) en een andere gozer. Simon moest even een uurtje weg voor een vergadering en zaten wij daar dus met die man, beetje akward, niet echt veel gepraat ofzo. Maar vlakvoor Simon terugkwam vraagt hij opeens of hij foto's van ons mag, zodat hij aan zijn vrienden kan laten zijn dat hij blanke vrienden heeft! En hij wilde ons absoluut nog komen opzoeken in Kitale! Echt hilarisch!
Als iemand op straat je iets probeert aan te smeren, altijd ‘Hapana' zeggen. Dat betekent nee en daarmee laat je zien dat je niet een of andere random toerist bent. Erg handig!
Nog 1 hilarisch iets. Ze eten hier allemaal met de handen (terecht) en daarom wassen ze natuurlijk hun handen van tevoren (in tegenstelling tot wat een betrouwbare bron mij liet weten, mag je gewoon met je linkerhand eten!). Als je dus in een restaurantje zit, kan je je handen niet echt wassen, dus komen ze je een kommetje met water een citroen brengen, zodat je lekker schoon aan een maaltijd kan beginnen! O ja en in de kip hier zitten ontzettend veel botjes, die de mensen hier gewoon opeten volgens mij:P. Wel heel lekkere kip verder (dus ik twijfel of ik het aan je aanraad Hans... Het is dubbel!)
Nou, dat was ongeveer wat ik wilde delen.
Dus nog 1 keer, als je hier komt moet je zeggen: Jambo, habari?
Tot later!